BENVIDOS

Este Blog.... cae coma un charco.... Benvidos e sorte
-- Grazas pola Visita --

ARTIGOS, MÚSICA E MOITO MÁIS

NO ESPAZO DO SENHOR DA Z
Mostrando entradas con la etiqueta Opinión. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Opinión. Mostrar todas las entradas

miércoles, 17 de agosto de 2011

Crise sen cambio

A crise, un tema recurrente. O que debía valer para aprender, nos vai valer para repetir de novo erros se ninguén o soluciona. É moi doado saber as causas. Un exemplo:


Tamén existen solucións que pasan por un cambio no sistema, ainda que parece que os mercados (verdadeiros gobernantes) non están dispostos a consentilo, polo que todo voltará a ser o mesmo.
Ponheremos un exemplo dunhas posibles solucións:


Para rematar unha canción que pode valer para a situación, demostrando que a loita no pasado, en realidade, da a sensación que non valeu. Os grande e bonitos ideais xa se esqueceron e ninguén pensa en recuperalos para acadar un lugar mellor. Toque de atención a esas mentes xóvenes que perderon o espírito combativo de xeracións pasadas.
Quero destacar esta parte da letra da canción:
"Papá cuéntame otra vez esa historia tan bonita
de aquel guerrillero loco que mataron en Bolivia,
y cuyo fusil ya nadie se atrevió a tomar de nuevo,
y como desde aquel día todo parece más feo.

Papá cuéntame otra vez que tras tanta barricada
y tras tanto puño en alto y tanta sangre derramada,
al final de la partida no pudisteis hacer nada,
y bajo los adoquines no había arena de playa.

Fue muy dura la derrota: todo lo que se soñaba
se pudrió en los rincones, se cubrió de telarañas,
y ya nadie canta Al Vent, ya no hay locos ya no hay parias,
pero tiene que llover aún sigue sucia la plaza.

Queda lejos aquel mayo, queda lejos Saint Denis,
que lejos queda Jean Paul Sartre, muy lejos aquel París,
sin embargo a veces pienso que al final todo dio igual:
las ostias siguen cayendo sobre quien habla de más."



RECORDATORIO: O Día da Galiza Mártir celébrase anualmente o 17 de agosto. A data escolleuse como homenaxe para o político galeguista Alexandre Bóveda, asasinado o 17 de agosto de 1936 na Caeira (Poio) e convertido en mártir pola defensa da liberdade e dos seus ideais.
Coma homenaxe:

As iras rompen silencios cando os crimes non se acordan
cando no espantallo dormen paxarons da desmemoria.
Por iso voulles contar levando cousa con cousa,
poñendo unha feble luz nun lugar de tanta sombra.

Era o ano trinta e seis, anos de sangue e afrontas,
mártires da libertade quedan tirados na foxa.
E en agosto, o dezasete, disparan armas traidoras
contra de xente inocente, ...caeu Alexandre Bóveda.
Na Caeira, en Pontevedra, un mencer triste da historia,
...se rescatamo-los feitos, non deixaremos que volvan!

A guerra civil encheunos a memoria de foxas e o carazón de baleiros.
Foi unha victoria que non trouxo a paz, porque cómpre rompe-lo silencio,
recuperando esa, ...a súa voz necesaria de cantos alí a perderon.

Eran da Frente Popular, anarquistas, republicanos, comunistas,
galeguistas, sindicalistas, socialistas, nacionalistas, ou insubmisos á rebelión,
ou inocentes inculpados polo dedo revirado
de delatores vengativos ou arribistas do novo mando...

Militantes todos eles dun anceio común que exaltaba a dignidade humana e a dos pobos.
Querían dar creto á esperanza, esa que aínda hoxe semella que non chega. Eran bos e xenerosos, defenderon o soño dun mundo mellor e máis feliz.


Mais, ...espigaron inxusticias glorificando os abusos, conformando a tiranía
para deixar todo oculto, tentando que o tempo borre o que o tempo ó fin descobre.
Ninguén a culpa hoxe asume. Os herdeiros da victoria van diante,
e van dicindo: “que é botar máis leña ó lume”.

Mataron, martirizaron, escurecendo as auroras,
enchendo a terra de sangue, de medo, loito e derrota.
Os vencedores procuran impunes pechar as portas,
para negar a verdade, para anular a memoria.

Venceron e aínda seguen administrando a victoria,
aqueles que aínda hoxe queren facer a noite máis longa
perderon creto e razón pois na mentira se agochan.
Mártires son o guieiro e o pobo daralles gloria
a tantos que un día soñaron unha Galicia máis nosa.
Pioneiros da liberdade ¡serán lembrados con honra¡




Un saúdo!! Este blog atópase sumerxido nunha brutal crise, pero intelectual.
Ata a próxima ocasión (se chega a existir).
Saúde e Sorte

viernes, 11 de febrero de 2011

Pesimismo con humor

Fai algun tempo vin unha parodia do anuncio de coca-cola 2011 feita no programa de Buenafuente que me gustou moito sobre todo polo crítico humor co que está expresado:
Vos deixo a continuación os dous videos por se non os vistes:






Visto isto, agora farei a miña aportación personal, unha breve e humorística observación sobre as cousas positivas resaltadas no video de Coca-cola: Queren facer algo optimista, pero iso tamen se pode convertir en pesimista (ainda que se podería facer con todo o spot, ponherei so uns cantos exemplos, para non alargar en exceso un artigo que pretendo entretido):

- comeza o anuncio dicindo que por cada tanque que se fabrica no mundo... se fabrican 131 mil peluches: o que non din e que estes peluches se fabrican explotando miles de persoas (nenos e adultos)

- por cada muro que existe... ponhense 200 mil tapetes de "Benvido": O que non din é que 150 mil destes tapetes serán roubados e a totalidade manchados ata non distinguir a palabra benvido.

- Mentres un científico disenha unha nova arma.... Hai un millón de nais facendo un pastel de chocolate: o que non din é que se producirá a tristeza en moitos nenos celíacos que non poderán probar esas tartas de chocolate.

- Por cada persoa que di que todo vai estar peor.... hai 100 mil parellas buscando un fillo: Non din que desas 100 mil, non todas van conseguir ter un fillo provocando unha gran tristeza. Tampouco advirten que moitos deses nenos que han nacer verán dicir que todo vai estar moi mal.

- Para non facelo máis extenso remataremos ca última frase: Por cada arma que se vende no mundo... 20 mil persoas comparten unha coca-cola: Iso non o cren nin eles.........

PD: Unha última aportación que se debería incluir no video: Cada vez que se escoita este anuncio de coca-cola, os de oasis coa súa canción whatever se forran un pouquinho máis. XD

Dito o dito, sede felices e ledos.
Nos vemos, ata a próxima.
Saúde e Sorte

martes, 21 de diciembre de 2010

Totalmente en contra da "Lei Sinde" (Ley de Economía Sostenible)

Quero mostrar nun artigo o meu total rexeite a unha Lei que ten o propósito de censurar (Concretamente me estou a referir a disposición final segunda que se inclúe nesta ley de economía sostenible) .
Espero que finalmente o goberno, asi como todo o parlamento, tenha a decencia de rectificar a lei que pretender aprobar, obra dunha ministra, a cal é guionista do filme: "Mentiras y Gordas." (Pouco máis habería que dicir só con dar este dato). Todo isto, o parecer, baixo a presión Estadounidense (Noticia: El País: EE UU ejecutó un plan para conseguir una ley antidescargas)

Se se aproba esta lei, o goberno poderá pechar páxinas web según o seu propio criterio: Non se trata só de descargas ilegais, en teoría, podería ata pedir o peche de páxinas que tenhan unha cita que estrictamente non está dentro do dereito de citas, ou unha fotografía sobre a que non ten dereito ou incluso un enlace de Youtube dun video que se difunde sen autorización. Moitas páxinas poderán ser obxeto de censura, unha gran ofensa a liberdades tan fundamentias como a de expresión.
Os autores tenhen o dereito de crear as súas obras e vivir delas, ao que non hai dereito é a preservar unha industria e un modelo de negocio obsoleto que se leva lucrando dunha maneira brutal moitos anos. Hai que buscar unha alternativa, pero atentar contra dereitos fundamentais non me parece a maneira máis adecuada de preservar un modelo de negocio caduco e , supostamente, defender os dereitos de autor.

- Vos deixo un video dun avogado, David Bravo, experto no tema que resulta moi aclarador:



Non ao Peche de Webs, Non á Censura.

Para máis información: red-sostenible.net




ACTUALIZACIÓN: Fracaso da "Lei Sinde" no Congreso: No obstante O goberno e EE.UU o seguiran intentando ata conseguir o seu fin (censurar).
--Noticias:
El País: Fracasa la 'ley Sinde' en el Congreso
La Voz de Galicia: La polémica ley Sinde fracasa en el Congreso

-- Novas noticias: O goberno voltará tentar a aprobación da "Lei Sinde"
La Voz de Galicia: Rubalcaba anuncia que el Gobierno volverá a intentar aprobar la ley Sinde

NON AO PECHE DE WEBS. NON Á CENSURA


Artigo Relacionado neste blog: Un novo "monstro" que non para de medrar

domingo, 5 de diciembre de 2010

Outro punto de vista

Todos conhecemos (é de suponher) a historia bíblica sobre Caín e Abel. Temos preconcebida unha idea sobre esta historia. Sen embargo, pódese observar dende outro punto de vista que pode diferir do preconcebido.

Esta idea xurdiulle os componhentes de Baron Rojo ao componher a canción "Hijos de Caín": Desta maneira, narran cómo Caín foi condenado por un deus déspota e cruel, por rebelarse contra os seus dictados inxustos, contrariamente a Abel, quen, cobarde e incapaz de contrarialo, servíao. Así, Caín rompe coa súa servidume ao rebelarse contra a ley imposta polo deus que o oprimía e fuxir lonxe dos seus dominios, pero paga con iso un precio, pois se enfrenta á persecución, a maldición eterna e o sufrimento, convertíndose así en fuxitivo proscrito. A medida que a sua estirpe, os Fillos de Caín, crece, ésta se ve obrigada a enfrentarse ao estigma, o rechazo e a enemistade por parte dos fillos de Abel, fieles defensores ou coaligados da orden e o poder establecido. Establécese así, a modo de metáfora, unha dualidade entre os que se rebelan e loitan contra as inxustizas e esquemas de opresión da orde establecida, chegando a considerar a súa autoridade ilexítima, e os que se mostran cómodos, ou se identifican con él, reproducindo ou defendendo os valores da ideoloxía dominante do sistema e rexeitando ou estigmatizando aos que o cuestionan abertamente ou desafían.

Canción e letra:
Barón Rojo - "Hijos de Caín"

"La biblia cuenta una historia
que un dios terrible dictó
el drama de dos hermanos
el justo y el traidor.
Abel, mezquino y cobarde
el siervo de su señor
Caín que no entró en el juego
y que se rebeló
Te maldigo
truena la voz de su juez
Padre nuestro
que nos privó del Edén.

Caín rompió con un gesto
su yugo de esclavitud
huyó del ojo implacable
llevó su propia cruz
Perseguido
por quebrantar una ley
que no entiende
y que no cuenta con él

CORO:
Sufrirás, morirás
esta es su voluntad
pero aún hay aquí
hijos de Caín...oh

La estirpe del fugitivo
creció y se multiplicó
el signo que los margina
ya nunca se borró
Te maldigo
claman los hijos de Abel
a la diestra
de su señor el poder.

CORO...

Quizás los hombres seamos
a un tiempo Abel y Caín
Quizás algún día destruya
lo oscuro que hay en mí
El destino
no está marcado al nacer
Yo he elegido
ser lo que siempre seré...
Hijo de Caín
Hijos de Caín"



Pois iso: Toca pensar por un mesmo, sacar propias conclusión e non guiarse polo dito. A Pensar. As cousas non sempre son brancas ou negras.

Un artigo cutre máis dun blog cutre máis. XD. Sei que o tema non da para opinar, polo que non tedes porqué comentar se non vos apetece, nin ponher se está ben ou mal. É simplemente un artigo do blog desmusado.

Ata a próxima.
Saúde e Sorte

domingo, 3 de octubre de 2010

A música en galego tamen ten que ser posible

Este artigo vai referido a escaseza de música en galego (seguramente por falta de apoio). Existen poucos artistas que canten en galego (non sendo cancións populares).
Non me refiro a que un grupo ou un artista edite toda a súa discografía en galego, senon que alterne galego e outros idiomas.

O galego é tan válido coma calquera outro idioma para cantar. Existen moitos grupos que o intentan, pero que non reciben o apoio suficiente.
Ante esta inquedanza, un grupo de investigación formado por un galicius chimpancé que fala e un ordenador nos traen un traballo con exemplos de música en galego:

(Non fai falla facer referencia as cancións populares antigas e as do xabarín que xa todos conhecemos. XD).

- O 1º en triufar coa música en galego, sería Andrés do Barro, que conseguiu que por vez primeira unha canción galega fose n.º 1 no Estado na época franquista (o cal ten mérito). A canción mítica sería a conhecida "o tren" (creo que xa todos a conhecedes).

- O outro gran triunfo da música en galego chegaría nos anos 80 da man de Antón Reixa co seu grupo os Resentidos, os cales conseguirían ser a primeira banda que popularizou un tema de rock en galego en España con "Galicia Caníbal".


- Posteriormente, chegaría o turno dos Heredeiros da Crus, Gran banda burlona que se bota de menos:


- Unha banda galega que destaca a nivel estatal no mundo do rock serían "Los suaves", grupo que non se manexa habitualmente en galego, pero que posue algunha canción no noso idioma:


- Hai unha bonita versión dun poema de Rosalía de Castro "Negra sombra", actualmente popularizada por Luz Casal, Carlos Nuñez e o filme "Mar Adentro". Traio dúas versións, a ver cal vos gusta máis:



- Otra das grandes bandas que destaca a nivel internacional, so que esta vez no mundo do folk, é Luar na lubre:


- por último vou ponher uns grupos máis actualen que topei por ai recentemente:

Ruxe Ruxe


Raiba (coa colaboración de 20 artistas galegos novos e míticos):

( Acontinuación a letra coas intervencións:
Por ela vivimos. Por ela andamos. (Chechu-Aphonnic) Un acento, una montaña, un viño bodega e barro. (Tonhito de Poi – Rasa Loba, Heredeiros da Crus) Por ser os seus fillos. Porque con ela nos criamos. (María- Indana) Doado sentir este amor sen sentirnos traizoados (Xurxo Souto- Os Tres Trebóns, Os Diplomáticos de Montealto) Medran as cidades e as aldeas van mermando. (Javi -Talesien) Soan palabras nosas. Perviven os nosos cantos. (Patty – Meigha) O lenzo da paz contén un río azul e claro. (Martinho – Machina) Paixon e latexos fan que a nosa voz soe no alto. (Vane “Belize”- Jolie Rouge) Hai un pobo que se sinte así . Nesta teima de querer vivir. Donde a terra agarima o mar. Donde o vento veu a respirar. (Xavinho - Raiba) Nós non podemos consentir que a historia nos trate así. (Cody - Kannon) Nós non podemos admitir un futuro marcado polo fin. (AiD) Si, somos nós quenes podemos preservar o que temos aquí. (Ula – Kertuler, Primitive) Non somos nos os desalmados que o pretenden destruir. (Mario – Invivo, Tuzaros) Hai quen di que estamos aferrados ao pasado. (Vituco, Ruxe-Ruxe) Como si nós non vivisemos neste mundo que herdamos. (Yosi – Los Suaves) Hai quen di que o noso é tan só un conto inventado. (Leo i Arremecaghona) Xa non lembran a cor negra do oceano queimado. (Bocixa - Zenzar) Fálase que somos uns ruidosos proletarios (Marcos - Trashnos) E que foi por eso polo que tivemos que espallarnos (Javi Maneiro – Jabon Blue, Heredeiros da Crus) Fálase que non temos nin puta idea de entrar nos mercados (Thais- Ith) Ignoran que nunca quixemos ser os seus escravos. (David Sousa – Knell) Hai un pobo que se sinte así . Nesta teima de querer vivir. Donde a terra agarima o mar. Donde o vento veu a respirar. (Xavinho - Raiba) Nós non podemos consentir que a historia nos trate así. (Cody -Kannon) Nós non podemos admitir un futuro marcado polo fin. (AiD) Si, somos nós quenes podemos preservar o que temos aquí. (Ula – Kertuler, Primitive) Non somos nos os desalmados que o pretenden destruir. (Mario – Invivo, Tuzaros) Hai un pobo que se sinte así . Nesta teima de querer vivir.Donde a terra agarima o mar. Nós temos que chamarlle FOGAR. )


Sinto que quedara un artigo tan longo: daredes visto todo?? Espero que vos guste.
Xa sei que faltan moitísimas referencias, grupos e artistas, pero creo que o artigo xa é suficientemente longo, asi que imos deixalo asi.

Ata a próxima. Saúde e Sorte

sábado, 1 de mayo de 2010

1º de Maio. Día internacional dos Traballadores

Nestes tempos malos para os traballadores que corren, días como estes se fan máis necesarios para manter viva esa loita obreira que acadou importantes logros para os traballadores.

O Día Internacional dos Traballadores ou Día Internacional do Traballo ou Primeiro de Maio, é a festa por antonomasia do movemento obreiro mundial.

Desde o seu establecemento na maioría de países (aínda que a consideración de día festivo foi en moitos casos tardía) por acordo do Congreso Obreiro Socialista da Segunda Internacional, celebrado en París en 1889, é unha xornada de loita reivindicativa e de homenaxe ós Mártires de Chicago, sindicalistas anarquistas, que foron axusticiados nos Estados Unidos pola súa participación nas xornadas de loita pola consecución da xornada laboral de oito horas que tiveron a súa orixe na folga iniciada o 1 de maio de 1886 e o seu punto álgido tres días máis tarde, o 4 de maio, na Revolta de Haymarket en Chicago. As xornadas foron realizadas seguindo o éxito que tivera o movemento sindical no Canadá, cunha campaña semellante a partir do 1872 a favor do día laboral limitado e dos dereitos sindicais.

É curioso que nos Estados Unidos non se celebra esta conmemoración. Alí celebran o Labor Day o primeiro luns de setembro desde 1882, nunha parada realizada en Nova York e organizada pola Nobre Orde dos Cabaleiros do Traballo (Knights of Labor, en inglés). O presidente Grover Cleveland, propiciou a celebración en setembro por temor a que a data de maio reforzase o movemento socialista nos Estados Unidos.
Ó longo do século XX, os progresos laborais fóronse acrecentando con leis para os traballadores, para outorgarlles dereitos de respecto, retribución e amparo social, a excepción da última década do século, na que eses progresos retrocederon baixo a influencia do neoliberalismo.

Na actualidade, case todos os países democráticos rememoran o 1º de maio como a orixe do movemento obreiro moderno. Estados Unidos, Reino Unido e o Principado de Andorra son os únicos países (do mundo occidental), que non o lembran de xeito activo.

como curiosidade cabe resaltar que en 1954, o papa católico Pío XII apoiou tacitamente esta xornada de memoria colectiva ó declarala como festividade de San Xosé Obreiro. Últimamente vénse denominando a esta día como Día Internacional do Traballo.

Breve artigo do que significa este 1º de maio. Para maior información, consultar libros ou internet.

O Senhor da Z co mundo obreiro. Ainda queda moito por mellorar e facer. Este sistema capitalista actual está demostrado que non funciona. A ver se algunha eminencia se lle ocorre un sitema que funcione. Sei que é complicado pero algún a de haber.

Espero que vos guste. Ata a proxima. Saúde e Sorte.

viernes, 26 de febrero de 2010

Algo.... que nos insulta

Nos últimos días asistimos a un acontecemento que demostra moi pouca intelixencia por parte dun ser humano e incluso un animal, e polo tanto so podemos calificar de cousa: Me estou referindo a Rosa Díez, esa que quere unha "España una" e que tanta manía ten a todos os países que forman Espanha.

Para aclarar máis este tema, encarguei a un equipo de investigación formado por un bocadillo e un espia da sgae que me fixese un informe. O resultado non podía ser máis lamentable:

Nunha entrevista realizada por Gabilondo a esta cousa, nun momento dado e trala pregunta de que opina de Zapatero e Rajoy, esta contesta o seguinte:


Despois deste lamentable insulto a todo cidadán galego as noticias sucedéronse:
- El País:
Rosa Díez: "Zapatero podría ser gallego en el sentido peyorativo"
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Rosa/Zapatero/podria/ser/gallego/sentido/peyorativo/elpepiautgal/20100225elpgal_15/Tes

Rosa Díez no se plantea pedir perdón por su uso de "gallego"
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Rosa/plantea/pedir/perdon/uso/gallego/elpepiautgal/20100226elpgal_14/Tes

- La Voz de Galicia:
Clamor contra Rosa Díez por utilizar «gallego» para descalificar a Zapatero
La diputada pidió a La Voz que la gente tenga «sentido del humor» ante una expresión que ya había usado antes

http://www.lavozdegalicia.es/espana/2010/02/25/0003_8317708.htm

Estes son so algúns exemplos pero en calquera xornal toparedes información.

Esta "senhora" se queda coma se nada despois de insultarnos e pide sentido do humor: Pois eu tamen con sentido do humor lle respondo: Non fai falla que venhas por aqui, vai a túa casa polos votos.

A súa actitude reflexa o que é. Sen comentarios, xa que se define ela soa.

Por último vou ponher unha noticia en relación co tema que ela tamén debía ler:
La Voz de Galicia: La Academia Española suprime «tonto» como acepción de «gallego»
Mantiene el resto de la redacción que tenía la entrada en la última versión del Diccionario, del año 2001.
El artículo ha sido enmendado para que no figure en la próxima edición de la obra de referencia de la RAE.

http://www.lavozdegalicia.es/ocioycultura/2009/07/09/0003_7836636.htm

A ver que vos parece o tema, outra vez un pouco longo. Excuse moi, pero penso que da lugar a debate.

Non vos olvidedes que sodes galegos: sentídevos orgullosos diso e defendede a nosa cultura e lingua (claro está, SEMPRE por medios pacíficos e a través da promoción, NUNCA dende medios violentos e a imposición.)

Ata a próxima. Saúde e Sorte.

jueves, 18 de febrero de 2010

Un novo "monstro" que non para de medrar.....

Un tema vello pero que está moi de actualidade: Estamos asistindo o crecemento dun monstro que xa está bastante mantido, e que está a crear un gran terror no común dos cidadáns: Me estou referindo a SGAE (Sociedade Xeral de Autores), xunto con outras sociedades deste estilo que din defender os dereitos dos autores.

Para realizar este artigo encarguei a un equipo de investigación, formado por un ratón de ordenador, un boli Bic e un tolo que vive na rúa berrandolle as paredes, que me fixera un informe acerca deste tema. O resultado non podía ser peor:

A SGAE está actualmente xerando numerosas noticias. As súas actuacións Falan por si soas:

El PAIS: - Solidaridad a beneficio de la SGAE
El cobro de derechos en actos benéficos reabre el debate sobre la voracidad de la sociedad de autores - Sus detractores piden otra ley - Sus defensores alegan que también se paga la luz o el alquiler. http://www.elpais.com/articulo/sociedad/Solidaridad/beneficio/SGAE/elpepisoc/20090520elpepisoc_1/Tes

- La SGAE pide 39.500 euros a dos comisiones de fiestas.
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/SGAE/pide/39500/euros/comisiones/fiestas/elpepiautgal/20100216elpgal_5/Tes


Estes son alguns exemplos, pero existen multiplicidade de noticias sobre isto.

-Este Avogado explica dunha maneira didáctica e entretida este tema: David Bravo:


Neste outro video aclara a situación actual:


- No humor tamén podemos atopar referencias ao asunto: jajajaja



Chamada Real a SGAE Sobre o tema do cobro as perruquerías por ponher a radio





- Incluso se están creando grupos nas redes sociais como Facebook:

Ya no canto en la ducha ni silbo por la calle porque tengo miedo de la SGAE




Se chegades a ver todo o artigo. Noraboa!!!! Sei que é un pouco longo. je.
Para máis información consultar internete ou os xornais.

A ver que vos parece o tema. É un asunto que da para debate. Espero as vosas opinións. Non sei se lle interesará a alguén. Se non vos interesa podedes reflexalo no comentario. grazas.


Ata a próxima. Saúde e Sorte.

sábado, 30 de enero de 2010

Unha das inutilidades que hai no mundo

No mundo hai moitas inutilidades, e unha delas é a Guerra, un invento que non serve máis que para facer dano e onde non hai vencedores, so destrucción.
A guerra pode iniciarse por motivos relixiosos, políticos, económicos...., pero ningún destes motivos me parece xustificación para facer un perxuízo.

- Hai quen loita coa non violencia e se atreve a paralos....

(Apodado Home tanque ou rebelde descoñecido).

- Para finalizar, vou ponher unha canción que ven ao caso: Kasabian: Empire, cun video feito cun ton moi antibelicista que denuncia a estupidez da guerra e o absurdo que é morrer enganado con falsas razóns pola tua "patria" mentres quenes ordenan as guerras están cómodamente sentados, ben vestidos e impecables, nun lugar seguro. O videoclip finaliza cunha frase en latín:

"Dulce et decorum est pro patria mori"

Traducida significa “Dulce e decoroso é morrer pola patria”, o cal pon ainda máis de manifesto o idiotas que son as guerras, tras manifestar no resto do video o inxustas e sen sentido que son.


Pois iso, NON Á GUERRA que non nos fai falla.

Abur. Saúde e Sorte