Outro punto de vista

Todos conhecemos (é de suponher) a historia bíblica sobre Caín e Abel. Temos preconcebida unha idea sobre esta historia. Sen embargo, pódese observar dende outro punto de vista que pode diferir do preconcebido.

Esta idea xurdiulle os componhentes de Baron Rojo ao componher a canción "Hijos de Caín": Desta maneira, narran cómo Caín foi condenado por un deus déspota e cruel, por rebelarse contra os seus dictados inxustos, contrariamente a Abel, quen, cobarde e incapaz de contrarialo, servíao. Así, Caín rompe coa súa servidume ao rebelarse contra a ley imposta polo deus que o oprimía e fuxir lonxe dos seus dominios, pero paga con iso un precio, pois se enfrenta á persecución, a maldición eterna e o sufrimento, convertíndose así en fuxitivo proscrito. A medida que a sua estirpe, os Fillos de Caín, crece, ésta se ve obrigada a enfrentarse ao estigma, o rechazo e a enemistade por parte dos fillos de Abel, fieles defensores ou coaligados da orden e o poder establecido. Establécese así, a modo de metáfora, unha dualidade entre os que se rebelan e loitan contra as inxustizas e esquemas de opresión da orde establecida, chegando a considerar a súa autoridade ilexítima, e os que se mostran cómodos, ou se identifican con él, reproducindo ou defendendo os valores da ideoloxía dominante do sistema e rexeitando ou estigmatizando aos que o cuestionan abertamente ou desafían.

Canción e letra:
Barón Rojo - "Hijos de Caín"

"La biblia cuenta una historia
que un dios terrible dictó
el drama de dos hermanos
el justo y el traidor.
Abel, mezquino y cobarde
el siervo de su señor
Caín que no entró en el juego
y que se rebeló
Te maldigo
truena la voz de su juez
Padre nuestro
que nos privó del Edén.

Caín rompió con un gesto
su yugo de esclavitud
huyó del ojo implacable
llevó su propia cruz
Perseguido
por quebrantar una ley
que no entiende
y que no cuenta con él

CORO:
Sufrirás, morirás
esta es su voluntad
pero aún hay aquí
hijos de Caín...oh

La estirpe del fugitivo
creció y se multiplicó
el signo que los margina
ya nunca se borró
Te maldigo
claman los hijos de Abel
a la diestra
de su señor el poder.

CORO...

Quizás los hombres seamos
a un tiempo Abel y Caín
Quizás algún día destruya
lo oscuro que hay en mí
El destino
no está marcado al nacer
Yo he elegido
ser lo que siempre seré...
Hijo de Caín
Hijos de Caín"

Pois iso: Toca pensar por un mesmo, sacar propias conclusión e non guiarse polo dito. A Pensar. As cousas non sempre son brancas ou negras.

Un artigo cutre máis dun blog cutre máis. XD. Sei que o tema non da para opinar, polo que non tedes porqué comentar se non vos apetece, nin ponher se está ben ou mal. É simplemente un artigo do blog desmusado.

Ata a próxima.
Saúde e Sorte

Tremenda Baixa actividade

Este Blog se atopa enfermo: O seu creador é un lacazán e se topa desmusado nestes intres, ademáis de estar ocupado en asuntos varios que non lle deixan pensar.

Sen embargo, xa sabedes que non é máis sabio aquel que sabe moitas cousas, senon aquel que fai moitas cousas co pouco que sabe. Xa se levan uns cantos artigos co moi pouco que sei. (Un gran mérito.XD)
Tamén é ben certo que o talento é algo bastante corriente. Non escasea a intelixencia, senon a constancia, que é o que lle esta a pasar a este blog.

Polo menos este espazo acometeu un gran fin: A creación de outros blogs máis exitosos e mellores. Noraboa blogueiros: Vos si que sabedes pensar e escribir. Seguide asi!!!
Xa sabedes o que se di, que o tren do éxito pasa todolos días, pero se non te subes ti o fará outro. Asi que vos animo a que sigades coa mesma constancia coa que estades a redactar.

Ahí queda iso. Para non despraveitar este tonto artigo vos ponherei un clásico do blog en versión reducida: Un mini versus. XD:

Mini Vs: Disserta Vs Estirpe



Vs

Aqui remata esta tolemia ilustrada que configura este artigo.
Nos vemos. Ata a próxima ocasión.
Saúde e Sorte.

A música en galego tamen ten que ser posible

Este artigo vai referido a escaseza de música en galego (seguramente por falta de apoio). Existen poucos artistas que canten en galego (non sendo cancións populares).
Non me refiro a que un grupo ou un artista edite toda a súa discografía en galego, senon que alterne galego e outros idiomas.

O galego é tan válido coma calquera outro idioma para cantar. Existen moitos grupos que o intentan, pero que non reciben o apoio suficiente.
Ante esta inquedanza, un grupo de investigación formado por un galicius chimpancé que fala e un ordenador nos traen un traballo con exemplos de música en galego:

(Non fai falla facer referencia as cancións populares antigas e as do xabarín que xa todos conhecemos. XD).

- O 1º en triufar coa música en galego, sería Andrés do Barro, que conseguiu que por vez primeira unha canción galega fose n.º 1 no Estado na época franquista (o cal ten mérito). A canción mítica sería a conhecida "o tren" (creo que xa todos a conhecedes).

- O outro gran triunfo da música en galego chegaría nos anos 80 da man de Antón Reixa co seu grupo os Resentidos, os cales conseguirían ser a primeira banda que popularizou un tema de rock en galego en España con "Galicia Caníbal".

- Posteriormente, chegaría o turno dos Heredeiros da Crus, Gran banda burlona que se bota de menos:


- Unha banda galega que destaca a nivel estatal no mundo do rock serían "Los suaves", grupo que non se manexa habitualmente en galego, pero que posue algunha canción no noso idioma:


- Hai unha bonita versión dun poema de Rosalía de Castro "Negra sombra", actualmente popularizada por Luz Casal, Carlos Nuñez e o filme "Mar Adentro". Traio dúas versións, a ver cal vos gusta máis:



- Otra das grandes bandas que destaca a nivel internacional, so que esta vez no mundo do folk, é Luar na lubre:


- por último vou ponher uns grupos máis actualen que topei por ai recentemente:

Ruxe Ruxe


Raiba (coa colaboración de 20 artistas galegos novos e míticos):

( Acontinuación a letra coas intervencións:
Por ela vivimos. Por ela andamos. (Chechu-Aphonnic) Un acento, una montaña, un viño bodega e barro. (Tonhito de Poi – Rasa Loba, Heredeiros da Crus) Por ser os seus fillos. Porque con ela nos criamos. (María- Indana) Doado sentir este amor sen sentirnos traizoados (Xurxo Souto- Os Tres Trebóns, Os Diplomáticos de Montealto) Medran as cidades e as aldeas van mermando. (Javi -Talesien) Soan palabras nosas. Perviven os nosos cantos. (Patty – Meigha) O lenzo da paz contén un río azul e claro. (Martinho – Machina) Paixon e latexos fan que a nosa voz soe no alto. (Vane “Belize”- Jolie Rouge) Hai un pobo que se sinte así . Nesta teima de querer vivir. Donde a terra agarima o mar. Donde o vento veu a respirar. (Xavinho - Raiba) Nós non podemos consentir que a historia nos trate así. (Cody - Kannon) Nós non podemos admitir un futuro marcado polo fin. (AiD) Si, somos nós quenes podemos preservar o que temos aquí. (Ula – Kertuler, Primitive) Non somos nos os desalmados que o pretenden destruir. (Mario – Invivo, Tuzaros) Hai quen di que estamos aferrados ao pasado. (Vituco, Ruxe-Ruxe) Como si nós non vivisemos neste mundo que herdamos. (Yosi – Los Suaves) Hai quen di que o noso é tan só un conto inventado. (Leo i Arremecaghona) Xa non lembran a cor negra do oceano queimado. (Bocixa - Zenzar) Fálase que somos uns ruidosos proletarios (Marcos - Trashnos) E que foi por eso polo que tivemos que espallarnos (Javi Maneiro – Jabon Blue, Heredeiros da Crus) Fálase que non temos nin puta idea de entrar nos mercados (Thais- Ith) Ignoran que nunca quixemos ser os seus escravos. (David Sousa – Knell) Hai un pobo que se sinte así . Nesta teima de querer vivir. Donde a terra agarima o mar. Donde o vento veu a respirar. (Xavinho - Raiba) Nós non podemos consentir que a historia nos trate así. (Cody -Kannon) Nós non podemos admitir un futuro marcado polo fin. (AiD) Si, somos nós quenes podemos preservar o que temos aquí. (Ula – Kertuler, Primitive) Non somos nos os desalmados que o pretenden destruir. (Mario – Invivo, Tuzaros) Hai un pobo que se sinte así . Nesta teima de querer vivir.Donde a terra agarima o mar. Nós temos que chamarlle FOGAR. )


Sinto que quedara un artigo tan longo: daredes visto todo?? Espero que vos guste.
Xa sei que faltan moitísimas referencias, grupos e artistas, pero creo que o artigo xa é suficientemente longo, asi que imos deixalo asi.

Ata a próxima. Saúde e Sorte

Versus 9

Vamos ca música, coma sempre:

1º Round: Dream Theater Vs Judas Priest


vs


2º Round: Muse Vs Audioslave


vs


3º Round: Chickenfoot Vs The who & Eddie Vedder


Vs


4º Round: Hamlet Vs S.A. Cambio Radical e caña (Homenaxe a minha época de instituto. XD):


Vs



Con esta homenaxe aos meus anos adolescentes me despido e non vos saturo máis. Espero que vos gustara.
Ata a próxima. Saúde e Sorte

Cuestións históricas con resposta

O artigo de hoxe trata sobre cuestións curiosas as que se lle tenta dar unha resposta. O mellor xa resultan conhecidas, pero, por se non é asi, aqui constarán.
Espero que vos guste, e se é asi, tentarei dar solución a máis cuestións históricas curiosas (é un artigo prototipo).

-- ¿Qué separa a historia da prehistoria?

A historia comeza cando aparece a escritura. Todo o ocorrido antes de que xurdira esta invención se considera prehistoria. A primeira forma de escritura creouse en Mesopotamia cara o 3200 a.C. cos chamados caracteres cuneiformes, un relativamente sofisticado código de símbolos logrado probablemente tras un longo proceso que empezou na Idade de Pedra. Ao mesmo tempo que xurdía a escritura cuneiforme, os exipcios e os maias desenrolaron a escritura xeroglífica a base de ideogramas. A linguaxe escrita fixo posible que aqueles primitivos asentamentos chegaran a converterse en auténticas civilizacións.

-- ¿A qué debe a sua mala fama o martes e trece?

O trece é un número ao que se lle outorga mala sorte dende a antigüidade. Trece eran os comensais na Última Cea de Xesucristo, na Cábala xudía se enumeran 13 espíritus malignos, no Apocalipse o anticristo chega no capítulo 13, e no Tarot este número fai referencia á morte. Pero ¿por qué martes? Porque é o día da semana adicado a Marte, o deus romano da guerra, a sangue e a violencia, que tamén deu nome ao noso vecinho planeta vermello.

Así, dende tempos medievais, en Espanha e Grecia, e también en Latinoamérica, se considera que a coincidencia do día do deus da guerra e a morte co número da morte traen "mala sorte". Unha superstición popular que tamén recolle o refraneiro espanhol: "En trece y martes, ni te cases ni te embarques".

Para os amigos expertos no tema. XD:
-- ¿Cal foi a primeira bebida alcólica?

Seguramente foi a cervexa, unha bebida que o ser humano elabora dende fai 10.000 anos. Os antropólogos toparon evidencias do seu consumo no antigo Exipto, China ou Babilonia, onde os traballadores a usaban como bebida refrescante. Según a mitoloxía exipcia, foi Osiris quen ensinou á humanidade o arte de fabricala. Sen embargo, é posible que os primeiros grandes bebedores de cervexa foran os sumerios. Fai miles de anos xa conhecían perfectamente cómo preparala. Nas súas factorías topáronse caldeiras, cubas de maceración e barrís para almacenala. No 2.000 a. C., os babilonios xa disponhían de 20 clases distintas de cervexas. A variedade negra, elaborada con cebada, era unha das máis populares. O uso do lúpulo se cre que se remonta ao século VII a.C.

Isto é todo por agora, espero que vos guste.
Ata a próxima. Saúde e Sorte

versus 8

Ola a todos!!! Despois dun longo periodo de vacación tentarei voltar a normalidade.
Hoxe o regreso será cun clásico, un versus.
Espero que vos guste:

1ºRound: Dream Theater Vs X Japan


Vs


2º Round: Slash Vs Wolfmother


Vs


3ºRound: Nirvana Vs Soundgarden


Vs


4º Round: Muse Vs The hives


Vs



Isto é todo por agora. Voltarei en breve con outro artigo
Saúde e sorte.

25 de Xullo: Día da Patria Galega

Saúdos, hoxe como 25 de xullo celébrase o día da Patria Galega, asi que verei que se pode escribir sobre o tema.


Historia:
As orixes desta celebración remóntanse a 1919, data na que se xunta en Santiago de Compostela a Asemblea das Irmandades da Fala, que acordan celebrar o Día Nacional de Galicia o 25 de xullo do ano seguinte.

Durante a ditadura franquista, as sociedades galegas da emigración continúan esta convocatoria, e na Galiza o galeguismo concéntrase ó redor da tradicional misa por Rosalía de Castro na igrexa de San Domingos de Bonaval. Amais, durante esta época o día institucionalízase como festa oficial en toda España, baixo o nome de Día do Patrón de España, cun marcado carácter relixioso, aínda que trala transición deixou de ser oficial en todo o país.

En 1968 volveuse celebrar de novo, cunha manifestación na Alameda de Compostela. Serán o Partido Socialista Galego (PSG) e a Unión do Povo Galego (UPG) os que se manifesten de forma clandestina para conmemorar o Día Nacional de Galicia que remataban con fortes enfrontamentos coa policía franquista, e coa entrada na democracia seguíronse a prohibir as manifestacións da AN-PG (Asemblea Nacional-Popular Galega) e BN-PG, xermes do actual Bloque Nacionalista Galego. Até mediados dos anos oitenta non foi permitida a manifestación do Día da Patria con normalidade democrática, sendo hoxe o acto máis multitudinario de todas as celebracións que teñen lugar o 25 de xullo na capital galega. Actualmente os diferentes partidos nacionalistas da Galiza seguen a convocar manifestacións para ese día, baixo a denominación de Día da Patria, nas cales fan reflexións no tocante á situación política galega.

Cabe destacar o ano 1948, cando o presidente do Consello de Galiza no exilio, Castelao, pronuncia o seu famoso e emotivo discurso Alba de Groria no Centro Galego de Buenos Aires.
Alba de Groria é un coñecido discurso de Castelao co gallo do Día da Patria Galega de 1948 en Bos Aires.

Dadas as circunstancias históricas nas que se fixo —posguerra civil, exilio do galeguismo— e a talla histórica do seu autor, a significación deste discurso vai máis alá da celebración dun 25 de xullo concreto senón que é visto polo nacionalismo galego coma probablemente o documento que mellor reflicte as aspiracións e ideais deste movemento.

A primeira frase do discurso, Se no abrente deste día úsase entre nacionalistas tanto para referirse a este texto coma para referirse en xeral ós anceios do nacionalismo galego.


Isto é todo amigos, Saúde e Sorte